Restmateriaal als uitgangspunt
Vissenhuiden uit reststromen van viswinkels vormen het uitgangspunt van dit materiaalonderzoek. Vroeger werd vissenhuid, onder meer tijdens de art deco-periode, gebruikt als exclusieve decoratieve afwerking voor luxemeubelen. Dit meubel onderzoekt hoe dit lokale restmateriaal vandaag op een hedendaagse manier kan worden toegepast.
Met tradionele, natuurlijke looitechnieken wordt het materiaal opnieuw bruikbaar gemaakt. Het onderzoek focust op de tactiele, spanningsvolle en structurele eigenschappen van de huid in de context van een nachtkastje.
Een aluminium frame vormt de constructie en verwijst naar functionele verbindingen uit oude vissersculturen. De gespannen vissenhuiden creëren een directe relatie tussen het organische materiaal en de strakke aluminium structuur.
Zo wordt de historische link met art-decomeubelen herwerkt tot een eigentijdse toepassing waarin restmateriaal opnieuw betekenis krijgt.
Fotograaf: Kaatje Verschoren
